Детство мое

Не искам да порасна-Дъгата да угасне. И сивото е цвят, но не би ми стигало.

Не искам да изстина – безчувствена към този свят, не би ме имало.

Искам розово облаче от захарен памук.

Искам люлка под ореха столетен.

И едно другарче, да гоним ветровете.

сапунени мехури
и обичаните пухкави котенца и безброй глупави ЗАЩО?

Пусни/изпрати коментар

Ти трябва да сиe влезли за да добавите коментар.