

Не искам да порасна-Дъгата да угасне. И сивото е цвят, но не би ми стигало.
Не искам да изстина – безчувствена към този свят, не би ме имало.
Искам розово облаче от захарен памук.
Искам люлка под ореха столетен.
И едно другарче, да гоним ветровете.

30/04/2009 at 15:17 (ароматът на времето)
Tags: въображение, детство, порастване


Не искам да порасна-Дъгата да угасне. И сивото е цвят, но не би ми стигало.
Не искам да изстина – безчувствена към този свят, не би ме имало.
Искам розово облаче от захарен памук.
Искам люлка под ореха столетен.
И едно другарче, да гоним ветровете.
